Zwevend fruitvliegje als proefkonijn voor astronaut

kijkmagazine

2012-01-06 16:00:06

Fruitvliegjes in magneetveld

Britse wetenschappers hebben fruitvliegjes laten zweven om de effecten van een verblijf in de ruimte te onderzoeken.

Wat gebeurt er met ons lichaam als we lange tijd gewichtsloos zijn? Een interessante vraag met het oog op ruimtemissies, die onderzoekers van de Universiteit van Nottingham in het lab proberen te beantwoorden door te experimenteren met fruitvliegjes. De methode die ze daarbij hanteren: met behulp van een supergeleidende magneet laten ze de insecten zweven, zoals Nobelprijswinnaar Andre Geim en collega’s ooit in Nijmegen een kikker in de lucht wisten te houden.

Vooralsnog lijkt de methode inderdaad bruikbaar om meer te weten te komen over het gedrag van levende wezens in de ruimte. De gewichtsloze fruitvliegjes in het magneetveld bewogen zich namelijk een stuk sneller, iets wat andere fruitvliegjes eerder ook deden tijdens experimenten uitgevoerd in het ruimtestation ISS.

Waarom gewichtsloze vliegjes sneller bewegen, is overigens niet duidelijk, stelt Richard Hill, een van de onderzoekers. Misschien doen ze dit simpelweg omdat bewegen makkelijker gaat in gewichtsloze toestand. Maar het kan ook zo zijn dat ze in verwarring in het rond krioelen omdat ze niet meer weten wat boven en onder is.

Uw cookieinstellingen laten het tonen van deze content niet toe. De volgende cookies zijn nodig: Marketing. Wijzig uw instellingen om deze content te zien.

Het gebruik van zwevende vliegjes als studieobject voor leven bij gewichtsloosheid brengt volgens de betrokken wetenschappers een aantal voordelen met zich mee. Uiteraard zijn experimenten op aarde goedkoper dan experimenten in de ruimte. Daarnaast hoeven de wetenschappers geen rekening te houden met de lancering, waarbij de insecten hoge g-krachten te verstouwen krijgen, iets wat de experimenten daarna zou kunnen beïnvloeden. Tot slot kunnen de effecten van allerlei verschillende zwaartekrachten worden onderzocht door de plek van de fruitvliegjes in het magneetveld te variëren.

Bronnen: InterfaceUniversity of Notthingham via EurekAlert!

Beeld: R.J.A. Hill, O.J. Larkin e.a.







Podcast KIJK en luister via JUKE



Meer Nieuws