Om je werkweek goed te starten, elke maandag een tof wetenschappelijk of technisch beeld op onze site. Deze keer: een vulkanische ijstoren.
Op Antarctica tref je soms van dit soort gigantische ijstorens aan. Sommige zijn wel 15 meter hoog. De torens ontstaan in vulkanische gebieden. Vooral de zuidelijkste actieve vulkaan ter wereld, de 3792 meter hoge Mount Erebus, staat bekend om zijn grote en vele ijstorens.
In vulkanische gebieden stijgen er vaak hete gassen op vanuit ondergrondse magmareservoirs. Ze ontsnappen naar het bovengrondse via openingen in de aardkorst, zogeheten fumarolen. De gassen bestaan voornamelijk uit waterdamp en koolstofdioxide, maar bevatten vaak ook zwavelhoudende verbindingen. Doordat het zo extreem koud is op Antarctica, condenseert én bevriest de ontsnapte waterdamp razendsnel. Het ijs dat zo ontstaat, vormt geleidelijk aan een hoge toren rond de fumarole.
Doordat er nog steeds hete gassen ontsnappen, smelt het ijs binnenin de torens, waardoor ze hol zijn. Ze worden daarom ook wel ijsschorstenen genoemd. Rond Antarctica’s vulkanen zijn daarnaast ook veel ijsgrotten te vinden. Die ontstaan eveneens door fumarolen, maar dan bereiken de hete gassen het oppervlak (nog) niet.
Lees ook:
Bron: Volcanic Degassing