Hoe kunnen indri’s zo luid zingen? Ze blijken dezelfde techniek te gebruiken als menselijke zangers.
Wie ’s ochtends door de regenwouden in het noordoosten van Madagaskar loopt, kan de indri’s bijna niet missen. Hoewel je deze grote lemuren misschien niet meteen ziet – ze zitten vooral hoog in de bomen – zul je ze ongetwijfeld wel horen. Ze hebben namelijk een enorm luide, melodieuze roep die zelfs op twee kilometer afstand nog te horen is.
Britse en Italiaanse onderzoekers hebben nu ontdekt dat indri’s hun mond wijder openen als ze een hoge noot willen produceren, net zoals getrainde menselijke zangers. Ze beschreven de bevindingen in het vakblad PLOS Computational Biology.
In de video hieronder hoor je indri’s zingen.
Lees ook:
- Apen kunnen tikken op de maat van de muziek
- Europa’s enige wilde apen eten aarde om minder buikpijn te krijgen van junkfood
Getrainde zangers
Indri’s leven alleen op Madagaskar en zijn, met een lichaamslengte van zo’n 64 tot 72 centimeter, de grootste nog levende halfapen. Ze zijn bovendien de enige lemuren die zingen. Met hun gezang communiceren ze met elkaar: het versterkt de sociale banden binnen de groep, helpt indri’s om elkaar terug te vinden en waarschuwt rivaliserende groepen om afstand te houden.
Menselijke zangers leren om hun mond wijd te openen als ze hoge noten zingen. Ze passen daarmee de vorm van hun mond en keel aan zodat de resonanties van het spraakkanaal de boventonen van hun stem op een natuurlijke manier versterken. Operazangers kunnen zo bijvoorbeeld boven het orkest uitkomen zonder heel veel druk op hun stembanden te hoeven zetten. Volgens de onderzoekers gebruiken indri’s dezelfde techniek, wat uiteraard handig is om te communiceren in een dichtbegroeid regenwoud.
De onderzoekers kwamen tot deze conclusie toen ze 83 video’s van negentien zingende indri’s bestudeerden. Speciale software legde de bewegingen van de boven- en onderlip vast. “Telkens wanneer de toonhoogte van het gezang van een indri steeg, zagen we zijn mond steeds verder opengaan”, zegt onderzoeker Chiara De Gregorio in een persbericht. “Het is het soort nauwkeurig afgestemde coördinatie tussen stem en lichaam dat we doorgaans associëren met getrainde menselijke zangers, niet met een lemuur die vanuit het bladerdak zingt.”
Bronnen: PLOS Computational Biology, University of Warwick via EurekAlert!
Openingsbeeld: Filippo Carugati