Sommige klinieken claimen microplastics uit je bloed te kunnen verwijderen. Werkt dat echt? Onze columnist Ronald Veldhuizen zocht het uit.
Ik wist niet dat het bestond: microplastics uit je bloed laten filteren. Maar acteur Orlando Bloom doet precies dat. De celeb bezoekt ervoor een kliniek in Londen. Daar laat hij zijn bloed via een slang aftappen. Een reinigingsmachine, normaal bedoeld voor nierpatiënten, vist de micro plastics eruit, en het bloed gaat, hoppakee, weer schoon het lijf in. Prijs: 10.000 Britse pond.
Meer Columns van Ronald Veldhuizen:
- Trend: citroenwater drinken voor een platte buik. Werkt dat?
- Helpen zaadlozingen tegen prostaatkanker?
‘Effectieve methode’
Kijk, dat Orlando Bloom de kriegels krijgt van microplastics en die uit z’n lijf wil hebben, dat snap ik wel. Want ja, minuscule korrels plastic tuimelen inderdaad door de aderen van zo’n beetje ieder mens op aarde. Nu vallen we hierdoor niet massaal dood neer, maar echt ideaal vindt niemand deze situatie; er komt alsmaar plastic bij en misschien zijn er wel sluipende gezondheidsrisico’s.
Maar werkt die bloedreinigingstechniek er echt tegen? Arts-onderzoeker Stefan Bornstein van de Technische Universität Dresden gebruikte bloedreinigingsapparaten voor nierpatiënten om te kijken of ze ook werken om microplastics te filteren. Volgens de studie, eerder dit jaar, zou zijn team “voor het eerst” aanwijzingen hebben geleverd dat een medische bloedzuivering goed kan werken als “effectieve methode om microplastics en nanoplastics uit het menselijk lichaam te verwijderen”.
Juist meer microplastics
Maar Bornstein juicht wat vroeg. Hij en zijn collega’s hebben alleen maar gemeten hoeveel microplastics achterblijven in de machines na zo’n filterproces. En ja, dat was veel plastic. Maar dat zegt niets. Want de kans dat microplastic juist uit medische apparatuur zelf komt, is erg groot, zeggen onderzoekers Rosa Busquets en Luiza Campos op wetenschapsblog The Conversation.
Als je namelijk de reinigingsvloeistoffen voor nierpatiënten onderzoekt, blijken die vol microplastics te zitten. Veel medische apparaten gebruiken nou eenmaal plastic slangetjes en buisjes. En de prijs is dat elk mens waarschijnlijk een beetje extra plastic binnenkrijgt. Voor nierpatiënten is dat mogelijk een groter probleem, omdat ze veel vaker naar de kliniek moeten en ál hun bloed langs plastic buisjes wordt gepompt, schrijven Busquets en Campos. Kortom: Bloom loopt na zijn wetenschappelijke reinigingsritueel waarschijnlijk met méér microplastics naar buiten dan hij binnenkwam.
Gelukkig blijven microplastics niet in ons lichaam zitten. Dat weten onderzoekers doordat oude mensen ongeveer evenveel plastic in hun bloed hebben als jonge mensen, terwijl die minder tijd hebben gehad om het binnen te krijgen. Naar wondermiddeltjes grijpen om het op te ruimen, helpt dus niemand. En als we überhaupt minder microplastics binnen willen krijgen, moeten we er simpelweg minder van produceren.
Ronald Veldhuizen is wetenschapsjournalist en schrijft onder meer voor de Volkskrant. Daarnaast is hij hoofdredacteur van Skepter. In deze column prikt hij elke maand een mythe door.
Deze column staat ook in KIJK 11-12/2025.
Beeld: Alistair Berg/Getty Images
In een video over PFAS in je bloed, was een soort-van conclusie dat je dat uit je bloed kan halen door gewoon bloed te doneren. Jouw lichaam maakt dan namelijk nieuw bloed aan, zonder PFAS. Dat zal waarschijnlijk ook werken voor microplastics, me dunkt.