Wetenschappers hebben gefilmd hoe orka’s samenwerkten om zo hard mogelijk tegen een maanvis te rammen. De prooi spatte daardoor uit elkaar.

Orka’s zijn slimme en genadeloze jagers. Ze jagen op een grote verscheidenheid aan prooien, waarvan sommige aanzienlijk groter zijn dan zijzelf, zoals walvissen. Ze hebben een divers arsenaal aan jachtstrategieën, maar wetenschappers hebben in de Golf van Californië nu een techniek gefilmd die nog niet bekend was.

“We hebben vastgelegd hoe één orka een maanvis vasthoudt en loslaat net voordat een andere orka er met hoge snelheid op inbeukt, waardoor het weefsel in duizenden stukjes uiteenvalt”, zegt Kathryn Ayres, de hoofdauteur van de wetenschappelijke publicatie over dit gedrag. “We denken dat jongere orka’s de vis hierdoor makkelijker kunnen eten. Maar het zou ook kunnen dat ze het voor de lol doen; orka’s staan erom bekend dat ze met hun voedsel spelen.”

Lees ook:

• Sommige orka’s jagen in duo’s om zoveel mogelijk vissen te vangen
• Picture perfect: orka met zalmhoed

Ramkoers

Maanvissen kunnen ruim 3 meter lang worden en zo’n 2000 kilogram wegen. Ze begeven zich op verschillende dieptes, maar komen regelmatig naar het oppervlak, bijvoorbeeld om uit te rusten of hun lichaamstemperatuur te reguleren. Aan het oppervlak zijn ze wel kwetsbaar voor roofdieren. In de Golf van Californië zijn ze een van de belangrijkste prooidieren van orka’s.

In juli 2024 zagen onderzoekers hoe een groep orka’s, waaronder een jong, omging met het karkas van een maanvis die de zeezoogdieren eerder al hadden gedood. Een vrouwtjesorka hield de vis vast bij zijn grote staart, terwijl een mannetje steeds sneller begon te zwemmen en op ramkoers lag met de maanvis. Kort voor de impact liet het vrouwtje de vis los. Door de botsing viel het weefsel van de maanvis in kleine stukjes uiteen, die de jonge orka begon te eten. De volwassenen aten wat over was van het lichaam, maar lieten de kleine weefselfragmenten met rust.

In september 2025 waren onderzoekers getuigen van een vergelijkbaar voorval en slaagden erin om het op film vast te leggen (zie hieronder). Het is onduidelijk of in beide gevallen dezelfde orka’s betrokken waren.

Blijven verrassen

Het rammen van een prooi is nog niet eerder beschreven als een jachtstrategie van orka’s. De observaties tonen aan dat de orka’s samenwerkten, waarbij één individu het karkas stabiel hield zodat de andere het nauwkeuriger kon raken. De maanvissen waren in beide gevallen al dood. Het rammen was dus eerder een verwerkingstechniek dan een manier om een dodelijke slag toe te brengen.

“We ontdekken nog steeds nieuwe manieren waarop orka’s jagen en hun prooi verwerken”, zegt Ayres. “Ze behoren tot de meest iconische roofdieren in de oceaan, maar blijven ons toch verrassen.”

Beeld: Frontiers in Ethology, Frontiers via EurekAlert!

Openingsbeeld: Christian Graf/500px/Getty Images